सौंदर्य लहरी तेलुगु में (Soundarya Lahari Lyrics in Telugu) - సౌందర్య లహరి - Bhaktilok

सौंदर्य लहरी तेलुगु में (Soundarya Lahari Lyrics in Telugu) - 

శివః శక్త్యా యుక్తో యది భవతి శక్తః ప్రభవితుం

న చేదేవం దేవో న ఖలు కుశలః స్పందితుమపి |

అతస్త్వామారాధ్యాం హరిహరవిరించాదిభిరపి

ప్రణంతుం స్తోతుం వా కథమకృతపుణ్యః ప్రభవతి || ౧ ||

తనీయాంసం పాంసుం తవ చరణపంకేరుహభవం

విరించిః సంచిన్వన్విరచయతి లోకానవికలమ్ |

వహత్యేనం శౌరిః కథమపి సహస్రేణ శిరసాం

హరః సంక్షుద్యైనం భజతి భసితోద్ధూలనవిధిమ్ || ౨ ||

అవిద్యానామంతస్తిమిరమిహిరద్వీపనగరీ

జడానాం చైతన్యస్తబకమకరందస్రుతిఝరీ |

దరిద్రాణాం చింతామణిగుణనికా జన్మజలధౌ

నిమగ్నానాం దంష్ట్రా మురరిపువరాహస్య భవతీ || ౩ ||

త్వదన్యః పాణిభ్యామభయవరదో దైవతగణ-

-స్త్వమేకా నైవాసి ప్రకటితవరాభీత్యభినయా |

భయాత్త్రాతుం దాతుం ఫలమపి చ వాంఛాసమధికం

శరణ్యే లోకానాం తవ హి చరణావేవ నిపుణౌ || ౪ ||

హరిస్త్వామారాధ్య ప్రణతజనసౌభాగ్యజననీం

పురా నారీ భూత్వా పురరిపుమపి క్షోభమనయత్ |

స్మరోఽపి త్వాం నత్వా రతినయనలేహ్యేన వపుషా

మునీనామప్యంతః ప్రభవతి హి మోహాయ మహతామ్ || ౫ ||

ధనుః పౌష్పం మౌర్వీ మధుకరమయీ పంచ విశిఖా

వసంతః సామంతో మలయమరుదాయోధనరథః |

తథాప్యేకః సర్వం హిమగిరిసుతే కామపి కృపా-

-మపాంగాత్తే లబ్ధ్వా జగదిదమనంగో విజయతే || ౬ ||

క్వణత్కాంచీదామా కరికలభకుంభస్తననతా

పరిక్షీణా మధ్యే పరిణతశరచ్చంద్రవదనా |

ధనుర్బాణాన్పాశం సృణిమపి దధానా కరతలైః

పురస్తాదాస్తాం నః పురమథితురాహోపురుషికా || ౭ ||

సుధాసింధోర్మధ్యే సురవిటపివాటీపరివృతే

మణిద్వీపే నీపోపవనవతి చింతామణిగృహే |

శివాకారే మంచే పరమశివపర్యంకనిలయాం

భజంతి త్వాం ధన్యాః కతిచన చిదానందలహరీమ్ || ౮ ||

మహీం మూలాధారే కమపి మణిపూరే హుతవహం

స్థితం స్వాధిష్ఠానే హృది మరుతమాకాశముపరి |

మనోఽపి భ్రూమధ్యే సకలమపి భిత్త్వా కులపథం

సహస్రారే పద్మే సహ రహసి పత్యా విహరసే || ౯ ||

సుధాధారాసారైశ్చరణయుగలాంతర్విగలితైః

ప్రపంచం సించంతీ పునరపి రసామ్నాయమహసః |

అవాప్య స్వాం భూమిం భుజగనిభమధ్యుష్టవలయం

స్వమాత్మానం కృత్వా స్వపిషి కులకుండే కుహరిణి || ౧౦ ||

చతుర్భిః శ్రీకంఠైః శివయువతిభిః పంచభిరపి

ప్రభిన్నాభిః శంభోర్నవభిరపి మూలప్రకృతిభిః |

చతుశ్చత్వారింశద్వసుదలకలాశ్రత్రివలయ-

-త్రిరేఖాభిః సార్ధం తవ శరణకోణాః పరిణతాః || ౧౧ ||

త్వదీయం సౌందర్యం తుహినగిరికన్యే తులయితుం

కవీంద్రాః కల్పంతే కథమపి విరించిప్రభృతయః |

యదాలోకౌత్సుక్యాదమరలలనా యాంతి మనసా

తపోభిర్దుష్ప్రాపామపి గిరిశసాయుజ్యపదవీమ్ || ౧౨ ||

నరం వర్షీయాంసం నయనవిరసం నర్మసు జడం

తవాపాంగాలోకే పతితమనుధావంతి శతశః |

గలద్వేణీబంధాః కుచకలశవిస్రస్తసిచయా

హఠాత్త్రుట్యత్కాంచ్యో విగలితదుకూలా యువతయః || ౧౩ ||

క్షితౌ షట్పంచాశద్ద్విసమధికపంచాశదుదకే

హుతాశే ద్వాషష్టిశ్చతురధికపంచాశదనిలే |

దివి ద్విఃషట్త్రింశన్మనసి చ చతుఃషష్టిరితి యే

మయూఖాస్తేషామప్యుపరి తవ పాదాంబుజయుగమ్ || ౧౪ ||

శరజ్జ్యోత్స్నాశుద్ధాం శశియుతజటాజూటమకుటాం

వరత్రాసత్రాణస్ఫటికఘటికాపుస్తకకరామ్ |

సకృన్న త్వా నత్వా కథమివ సతాం సంనిదధతే

మధుక్షీరద్రాక్షామధురిమధురీణాః ఫణితయః || ౧౫ ||

కవీంద్రాణాం చేతఃకమలవనబాలాతపరుచిం

భజంతే యే సంతః కతిచిదరుణామేవ భవతీమ్ |

విరించిప్రేయస్యాస్తరుణతరశృంగారలహరీ-

-గభీరాభిర్వాగ్భిర్విదధతి సతాం రంజనమమీ || ౧౬ ||

సవిత్రీభిర్వాచాం శశిమణిశిలాభంగరుచిభి-

-ర్వశిన్యాద్యాభిస్త్వాం సహ జనని సంచింతయతి యః |

స కర్తా కావ్యానాం భవతి మహతాం భంగిరుచిభి-

-ర్వచోభిర్వాగ్దేవీవదనకమలామోదమధురైః || ౧౭ ||

తనుచ్ఛాయాభిస్తే తరుణతరణిశ్రీసరణిభి-

-ర్దివం సర్వాముర్వీమరుణిమని మగ్నాం స్మరతి యః |

భవంత్యస్య త్రస్యద్వనహరిణశాలీననయనాః

సహోర్వశ్యా వశ్యాః కతి కతి న గీర్వాణగణికాః || ౧౮ ||

ముఖం బిందుం కృత్వా కుచయుగమధస్తస్య తదధో

హరార్ధం ధ్యాయేద్యో హరమహిషి తే మన్మథకలామ్ |

స సద్యః సంక్షోభం నయతి వనితా ఇత్యతిలఘు

త్రిలోకీమప్యాశు భ్రమయతి రవీందుస్తనయుగామ్ || ౧౯ ||

కిరంతీమంగేభ్యః కిరణనికురుంబామృతరసం

హృది త్వామాధత్తే హిమకరశిలామూర్తిమివ యః |

స సర్పాణాం దర్పం శమయతి శకుంతాధిప ఇవ

జ్వరప్లుష్టాన్ దృష్ట్యా సుఖయతి సుధాధారసిరయా || ౨౦ ||

తటిల్లేఖాతన్వీం తపనశశివైశ్వానరమయీం

నిషణ్ణాం షణ్ణామప్యుపరి కమలానాం తవ కలామ్ |

మహాపద్మాటవ్యాం మృదితమలమాయేన మనసా

మహాంతః పశ్యంతో దధతి పరమాహ్లాదలహరీమ్ || ౨౧ ||

భవాని త్వం దాసే మయి వితర దృష్టిం సకరుణా-

-మితి స్తోతుం వాంఛన్కథయతి భవాని త్వమితి యః |

తదైవ త్వం తస్మై దిశసి నిజసాయుజ్యపదవీం

ముకుందబ్రహ్మేంద్రస్ఫుటమకుటనీరాజితపదామ్ || ౨౨ ||

త్వయా హృత్వా వామం వపురపరితృప్తేన మనసా

శరీరార్ధం శంభోరపరమపి శంకే హృతమభూత్ |

యదేతత్త్వద్రూపం సకలమరుణాభం త్రినయనం

కుచాభ్యామానమ్రం కుటిలశశిచూడాలమకుటమ్ || ౨౩ ||

జగత్సూతే ధాతా హరిరవతి రుద్రః క్షపయతే

తిరస్కుర్వన్నేతత్స్వమపి వపురీశస్తిరయతి |

సదాపూర్వః సర్వం తదిదమనుగృహ్ణాతి చ శివ-

-స్తవాజ్ఞామాలంబ్య క్షణచలితయోర్భ్రూలతికయోః || ౨౪ ||

త్రయాణాం దేవానాం త్రిగుణజనితానాం తవ శివే

భవేత్పూజా పూజా తవ చరణయోర్యా విరచితా |

తథాహి త్వత్పాదోద్వహనమణిపీఠస్య నికటే

స్థితా హ్యేతే శశ్వన్ముకులితకరోత్తంసమకుటాః || ౨౫ ||

విరించిః పంచత్వం వ్రజతి హరిరాప్నోతి విరతిం

వినాశం కీనాశో భజతి ధనదో యాతి నిధనమ్ |

వితంద్రీ మాహేంద్రీ వితతిరపి సంమీలితదృశా

మహాసంహారేఽస్మిన్విహరతి సతి త్వత్పతిరసౌ || ౨౬ ||

జపో జల్పః శిల్పం సకలమపి ముద్రావిరచనా

గతిః ప్రాదక్షిణ్యక్రమణమశనాద్యాహుతివిధిః |

ప్రణామః సంవేశః సుఖమఖిలమాత్మార్పణదృశా

సపర్యాపర్యాయస్తవ భవతు యన్మే విలసితమ్ || ౨౭ ||

సుధామప్యాస్వాద్య ప్రతిభయజరామృత్యుహరిణీం

విపద్యంతే విశ్వే విధిశతమఖాద్యా దివిషదః |

కరాలం యత్క్ష్వేలం కబలితవతః కాలకలనా

న శంభోస్తన్మూలం తవ జనని తాటంకమహిమా || ౨౮ ||

కిరీటం వైరించం పరిహర పురః కైటభభిదః

కఠోరే కోటీరే స్ఖలసి జహి జంభారిమకుటమ్ |

ప్రణమ్రేష్వేతేషు ప్రసభముపయాతస్య భవనం

భవస్యాభ్యుత్థానే తవ పరిజనోక్తిర్విజయతే || ౨౯ ||

స్వదేహోద్భూతాభిర్ఘృణిభిరణిమాద్యాభిరభితో

నిషేవ్యే నిత్యే త్వామహమితి సదా భావయతి యః |

కిమాశ్చర్యం తస్య త్రినయనసమృద్ధిం తృణయతో

మహాసంవర్తాగ్నిర్విరచయతి నీరాజనవిధిమ్ || ౩౦ ||

చతుఃషష్ట్యా తంత్రైః సకలమతిసంధాయ భువనం

స్థితస్తత్తత్సిద్ధిప్రసవపరతంత్రైః పశుపతిః |

పునస్త్వన్నిర్బంధాదఖిలపురుషార్థైకఘటనా-

-స్వతంత్రం తే తంత్రం క్షితితలమవాతీతరదిదమ్ || ౩౧ ||

శివః శక్తిః కామః క్షితిరథ రవిః శీతకిరణః

స్మరో హంసః శక్రస్తదను చ పరామారహరయః |

అమీ హృల్లేఖాభిస్తిసృభిరవసానేషు ఘటితా

భజంతే వర్ణాస్తే తవ జనని నామావయవతామ్ || ౩౨ ||

స్మరం యోనిం లక్ష్మీం త్రితయమిదమాదౌ తవ మనో-

-ర్నిధాయైకే నిత్యే నిరవధిమహాభోగరసికాః |

భజంతి త్వాం చింతామణిగుణనిబద్ధాక్షవలయాః

శివాగ్నౌ జుహ్వంతః సురభిఘృతధారాహుతిశతైః || ౩౩ ||

శరీరం త్వం శంభోః శశిమిహిరవక్షోరుహయుగం

తవాత్మానం మన్యే భగవతి నవాత్మానమనఘమ్ |

అతః శేషః శేషీత్యయముభయసాధారణతయా

స్థితః సంబంధో వాం సమరసపరానందపరయోః || ౩౪ ||

మనస్త్వం వ్యోమ త్వం మరుదసి మరుత్సారథిరసి

త్వమాపస్త్వం భూమిస్త్వయి పరిణతాయాం న హి పరమ్ |

త్వమేవ స్వాత్మానం పరిణమయితుం విశ్వవపుషా

చిదానందాకారం శివయువతి భావేన బిభృషే || ౩౫ ||

తవాజ్ఞాచక్రస్థం తపనశశికోటిద్యుతిధరం

పరం శంభుం వందే పరిమిలితపార్శ్వం పరచితా |

యమారాధ్యన్భక్త్యా రవిశశిశుచీనామవిషయే

నిరాలోకేఽలోకే నివసతి హి భాలోకభువనే || ౩౬ ||

విశుద్ధౌ తే శుద్ధస్ఫటికవిశదం వ్యోమజనకం

శివం సేవే దేవీమపి శివసమానవ్యవసితామ్ |

యయోః కాంత్యా యాంత్యాః శశికిరణసారూప్యసరణే-

-ర్విధూతాంతర్ధ్వాంతా విలసతి చకోరీవ జగతీ || ౩౭ ||

సమున్మీలత్సంవిత్కమలమకరందైకరసికం

భజే హంసద్వంద్వం కిమపి మహతాం మానసచరమ్ |

యదాలాపాదష్టాదశగుణితవిద్యాపరిణతి-

-ర్యదాదత్తే దోషాద్గుణమఖిలమద్భ్యః పయ ఇవ || ౩౮ ||

తవ స్వాధిష్ఠానే హుతవహమధిష్ఠాయ నిరతం

తమీడే సంవర్తం జనని మహతీం తాం చ సమయామ్ |

యదాలోకే లోకాన్దహతి మహతి క్రోధకలితే

దయార్ద్రా యా దృష్టిః శిశిరముపచారం రచయతి || ౩౯ ||

తటిత్త్వంతం శక్త్యా తిమిరపరిపంథిస్ఫురణయా

స్ఫురన్నానారత్నాభరణపరిణద్ధేంద్రధనుషమ్ |

తవ శ్యామం మేఘం కమపి మణిపూరైకశరణం

నిషేవే వర్షంతం హరమిహిరతప్తం త్రిభువనమ్ || ౪౦ ||

తవాధారే మూలే సహ సమయయా లాస్యపరయా

నవాత్మానం మన్యే నవరసమహాతాండవనటమ్ |

ఉభాభ్యామేతాభ్యాముదయవిధిముద్దిశ్య దయయా

సనాథాభ్యాం జజ్ఞే జనకజననీమజ్జగదిదమ్ || ౪౧ ||

గతైర్మాణిక్యత్వం గగనమణిభిః సాంద్రఘటితం

కిరీటం తే హైమం హిమగిరిసుతే కీర్తయతి యః |

స నీడేయచ్ఛాయాచ్ఛురణశబలం చంద్రశకలం

ధనుః శౌనాసీరం కిమితి న నిబధ్నాతి ధిషణామ్ || ౪౨ ||

ధునోతు ధ్వాంతం నస్తులితదలితేందీవరవనం

ఘనస్నిగ్ధశ్లక్ష్ణం చికురనికురుంబం తవ శివే |

యదీయం సౌరభ్యం సహజముపలబ్ధుం సుమనసో

వసంత్యస్మిన్మన్యే వలమథనవాటీవిటపినామ్ || ౪౩ ||

తనోతు క్షేమం నస్తవ వదనసౌందర్యలహరీ-

-పరీవాహః స్రోతఃసరణిరివ సీమంతసరణిః |

వహంతీ సిందూరం ప్రబలకబరీభారతిమిర-

-ద్విషాం బృందైర్బందీకృతమివ నవీనార్కకిరణమ్ || ౪౪ ||

అరాలైః స్వాభావ్యాదలికలభసశ్రీభిరలకైః

పరీతం తే వక్త్రం పరిహసతి పంకేరుహరుచిమ్ |

దరస్మేరే యస్మిన్దశనరుచికింజల్కరుచిరే

సుగంధౌ మాద్యంతి స్మరదహనచక్షుర్మధులిహః || ౪౫ ||

లలాటం లావణ్యద్యుతివిమలమాభాతి తవ య-

-ద్ద్వితీయం తన్మన్యే మకుటఘటితం చంద్రశకలమ్ |

విపర్యాసన్యాసాదుభయమపి సంభూయ చ మిథః

సుధాలేపస్యూతిః పరిణమతి రాకాహిమకరః || ౪౬ ||

భ్రువౌ భుగ్నే కించిద్భువనభయభంగవ్యసనిని

త్వదీయే నేత్రాభ్యాం మధుకరరుచిభ్యాం ధృతగుణమ్ |

ధనుర్మన్యే సవ్యేతరకరగృహీతం రతిపతేః

ప్రకోష్ఠే ముష్టౌ చ స్థగయతి నిగూఢాంతరముమే || ౪౭ ||

అహః సూతే సవ్యం తవ నయనమర్కాత్మకతయా

త్రియామాం వామం తే సృజతి రజనీనాయకతయా |

తృతీయా తే దృష్టిర్దరదలితహేమాంబుజరుచిః

సమాధత్తే సంధ్యాం దివసనిశయోరంతరచరీమ్ || ౪౮ ||

విశాలా కల్యాణీ స్ఫుటరుచిరయోధ్యా కువలయైః

కృపాధారాధారా కిమపి మధురాభోగవతికా |

అవంతీ దృష్టిస్తే బహునగరవిస్తారవిజయా

ధ్రువం తత్తన్నామవ్యవహరణయోగ్యా విజయతే || ౪౯ ||

కవీనాం సందర్భస్తబకమకరందైకరసికం

కటాక్షవ్యాక్షేపభ్రమరకలభౌ కర్ణయుగలమ్ |

అముంచంతౌ దృష్ట్వా తవ నవరసాస్వాదతరలా-

-వసూయాసంసర్గాదలికనయనం కించిదరుణమ్ || ౫౦ ||

శివే శృంగారార్ద్రా తదితరజనే కుత్సనపరా

సరోషా గంగాయాం గిరిశచరితే విస్మయవతీ |

హరాహిభ్యో భీతా సరసిరుహసౌభాగ్యజననీ

సఖీషు స్మేరా తే మయి జనని దృష్టిః సకరుణా || ౫౧ ||

గతే కర్ణాభ్యర్ణం గరుత ఇవ పక్ష్మాణి దధతీ

పురాం భేత్తుశ్చిత్తప్రశమరసవిద్రావణఫలే |

ఇమే నేత్రే గోత్రాధరపతికులోత్తంసకలికే

తవాకర్ణాకృష్టస్మరశరవిలాసం కలయతః || ౫౨ ||

విభక్తత్రైవర్ణ్యం వ్యతికరితలీలాంజనతయా

విభాతి త్వన్నేత్రత్రితయమిదమీశానదయితే |

పునః స్రష్టుం దేవాన్ద్రుహిణహరిరుద్రానుపరతా-

-న్రజః సత్త్వం బిభ్రత్తమ ఇతి గుణానాం త్రయమివ || ౫౩ ||

सौंदर्य लहरी (Soundarya Lahari Lyrics in Hindi) - 

शिवः शक्त्य युक्तो यदि भवति शक्तः प्रभावितम्

न चेदेवं देवो न खलु कुसलः स्पंदिथुमपि |

अतस्थ्वमाराद्यं हरिहरविरिंचदिभिरपि

प्रणमतुं स्तोतुं वा कथामकृतपुण्यः प्रभावति || 1 ||

तनीयमसं पंसुम तव चरणापंकेरुहाभावम्

विरिंचिः संचिन्वनविरचयति लोकानाविकलम् |

वहत्येणं शौरिः कथामपि सहस्रेण शिरासम्

हरः संक्षुद्यनं भजति भसीतोधुलनविधिम् || 2 ||

अविद्यानमंथस्तिमिरमिहिरद्विपनागरी

जदानं चैतन्यस्तबकमकरंदश्रुतिझारी |

दरिद्रता चिंतामणिगुणिका जन्मजलाधौ

संलग्न दमष्ट्र मुरारिपुवाराहस्य भवति || 3 ||

त्वदन्यः पानिभ्याभ्यवरदो दैवतगण-

-स्त्वमेकं नैवसि प्रकटितवाराभित्याभिनाय |

भयत्रतुम दातुम फलमपि च वांचसमाधिकम

शरण्ये लोकानां तव हि चरणवेव निपुणौ || 4 ||

हरिश्त्वमराध्या प्रणतजनासौभाग्यजननीम्

पुरा नारी भूत्वा पुरारिपुमापि क्षोभमनायत |

स्मरौपि त्वं नत्वा रतिनायनलेह्येन वपुषा

मुनिनामपयन्तः प्रभावति हि मोहय महत् || 5 ||

धनुः पुष्पम मौरवि मधुकर्मयी पञ्च विषखा

वसन्तः समन्तो मलयामरुदयोधनरथः |

तथापयेकः सर्वं हिमगिरिसुते कामपि कृपा-

-मापंगते लब्ध्वा जगदिदमनांगो विजयते || 6 ||

क्वान्तकाञ्चिदमा करिकालाभकुम्भस्थानतः

परिक्षण मधे परिणतसारचन्द्रवदना |

धनुर्बानान्पासं श्रीणिमापि दधाना करतलैः

पुरस्तादस्तं नः पुरामथिथुराहोपुरुषिका || 7 ||

सुधासिन्धोर्मध्ये सुरवितपिवतीपरिवृथे

मणिद्वीपे नीपोपावनवति चिंतामणिगृहे |

शिवकारे मंचे परमशिवपर्यन्कनिलायम

भजंति त्वं धन्यः कटिचना चिदानन्दलाहारिम् || 8 ||

महिम् मूलाधारे कामपि मणिपुरे हुतवाहम्

राज्यं स्वाधिष्ठान हृदि मरुतमकसमुपरि |

मनोप भ्रमध्ये सकलामपि भित्त्वा कुलपथम्

सहस्ररे पद्मे स रहसि पत्य विहारसे || 9 ||

सुधाधरसरायैश्चरणयुगलन्तरविगलितैः

मुंगा सिंचन्ति पुनरापि रसम्नायमहसा |

अवप्य स्वं भूमिम् भुजगणिभामाधुष्टवलयम्

स्वमात्मनं कृत्वा स्वपीशि कुलकुंडे कुहारिणी || 10 ||

चतुर्भिः श्रीकण्ठैः शिवयुवतीभिः पंचभिरापि

प्रभिन्नाभिः सम्भोर्नवाभिरपि मूलप्रकृतिबिः |

चतुष्चत्वरिम्सादवसुदकलशत्रिवलय-

-त्रिरेखाभिः सरधं तव सारंकोणः परिणतः || 11 ||

त्वदीयं सौन्दर्यं तुहिनागिरिकण्ये तुलयितुम

कवीन्द्रः कल्पन्ते कथामपि विरिञ्चिप्राभृतयः |

यदलोकौत्सुक्यदमरालाना यान्ति मनसा

तपोभिर्दुषप्रपमापि गिरिसायुजयपादविम् || 12 ||

नरमं वर्षीयसं नयनवीरसं नरमसु जादम्

तवपंगा में पतितमनुधवंति शतसः

गलादवेनिबन्धः कुच्चकलशविस्रस्तसिकाय

हत्तत्रुत्यत्कञ्चयो विगलितदुकुला युवयामयः || 13 ||

क्षितौ षटपंचाशदद्विसमधिकापंचसादुदेके

हुताशे द्वादशष्टिस्चतुरधिकपंचसादनिले |

दिवि द्विःशत्त्रिंशमनसि च चतुःशास्तिरिति ये

मयूकस्तेषामप्युपरि तव पदमबुजयुगम् || 14 ||

सराजज्योत्स्नाशुद्धं सस्युतजताजुतमकुटम्

वरात्रसत्राणस्फतिकाघटिकापुत्सकरम् |

सक्रिन्न त्वा नत्वा कथमिव सततं सन्निदाधते

मधुक्षीराद्रक्षमाधुरीमधुरिणः फणितयः || 15 ||

कवीन्द्रं चेतःकमलावनबलथापरुचिम्

भजन्ते ये संतः कथिचिदारुनामेव भवतिम् |

विरिंचिप्रेयस्यास्त्रौनातारश्रृंगारलाहरि-

-गभिरभिर्वग्भिर्विदधत्त्ति शतं रंजनमामि || 16 ||

सविथ्रीभिर्वचं ससीमानिसिलाभंगरुचिभि-

-र्वाशिन्याद्यभिस्त्वं सह जननी संचिंतयति यः |

स कर्ता काव्यनं भवति महतम् भंगिरुचिभि-

-र्वचोभिर्वग्देविवदानकमलामोदमधुरैः || 17 ||

तनुच्चयाभि तेन तरुणतरनिसृशरणिभि-

-रदिवं सर्वमुर्विमारुनिमणि मैग्नं स्मरति यः |

भवन्त्यास्य त्रस्याद्वनाहरिणसलीननायनः

सहोर्वस्य वश्यः कटि कटि न गिर्वानागनिकः || 18 ||

मुख बिन्दुं कृत्वा कुचायुगमधस्तस्य तदाधो

हरार्धं ध्यायेद्यो हरमहिषी ते मन्मथकालम् |

स सद्यः कृष्ण नयति वनिता इत्यातिलगु

त्रिलोकिमाप्यशु भ्रमयति रविन्दुस्थानयुगम् || 19 ||

किरणथिमांगेभ्यः किरणनिकुरुम्बामृतरसम्

हृदि त्वमाधत्ते हिमकरसिलमूर्तिमिव यः |

स सर्पनं दर्पं समयति शकुन्तधिप इव

ज्वराप्लुष्टं की दृष्टि से सुखयति सुधाधरसिरया || 20 ||

ततिल्लेखतनवीम तपनसाशिवैस्वनरमयिम

निशन्नं शन्नमप्युपरि कमलनं तव कालम् |

महापद्मातव्यं मृदितमालामयेन मनसा

महन्तः पश्यमतो दधाति परमह्लादलाहारिम् || 21 ||

भवानी त्वं दसे माई विटारा दृष्टिम सकारुना-

-मिति स्तोतुम् वाञ्चन्कथयति भवानी त्वमिति यः |

तधैव त्वं तस्मै दिशसि निजसायुज्यपदविम्

मुकुन्दब्रह्मेन्द्रस्फुटमकुतानिराजिथपादम् || 22 ||

त्वया हृत्वा वामं वापुरापरितृप्तेन मनसा

शरीरक्रिया संभोरापरमपि शंके हृतमभूत् |

यदेतत्त्वद्रुपं सकलामरुणभं त्रिनयनम्

कुचभ्यमानम्रं कुटिलसासिचुदालमकुटम् || 23 ||

जगत्सुते धाता हरिवती रुद्रः कस्पयते

थिरसकुर्वन्नेटात्सवमापि वापुरिसस्तिरयति |

सदापूर्वः सर्वं ततिदामनुगृह्णति च शिव-

-स्तवज्नमलम्बिया क्षणाचलितयोर्भ्रुलतिकायोः || 24 ||

थ्रायणं देवानां त्रिगुणजनितानं तव शिव

भवेत्पूजा पूजा तव चरणयोर्या विरचिता |

तथाहि त्वत्पादोद्वाहनमणिपीठस्य निकते

स्थिता ह्येते शस्वान्मुकुलितकरोत्तमसमाकुतः || 25 ||

विरिंचिः पंचत्वं व्रजति हरिराप्नोति विरतिम्

विनाशम् कीनाशो भजति धनदो याति निधनम् |

वितंद्रि महेंद्रि वितथिरापि समेलितादृशा

महासम्हारे स्मिन्विहारति सति त्वत्पतिरसौ || 26 ||

जपो जल्पः मूर्तिकला सकलमपि मुद्राविराचना

गतिः प्रदक्षिण्यक्रमणमसानद्यहुतिविदिः |

प्राणमः संवेषा सुखमखिलमात्मर्पणदृशा

सपर्यपर्ययस्तव भवतु यन्मे विलासीतम || 27 ||

सुधामाप्यस्वद्यं प्रतिभायजराममृत्युहारिणीम्

विपद्यन्ते विश्वे विधिसातमखद्य दिविषदः |

करालं यत्क्ष्वेलं कबलितवतः कलकलां

न संभोस्तनमुलं तव जननी ततंकमहिमा || 28 ||

मुकुट वैरिंचम परिहार पुरः कैताभाभिदः

कथोरे कोतेइरे स्खलासि जहि जंबरीमकुटम् |

प्राणरेश्वेतेषु प्रशस्तमुपयत्स्य भवने

भावस्यभ्युथने तव परिजनोक्तिर्विजयते || 29 ||

स्वदेहोद्भूतभिर्घृणिभिरानीमाद्यभिभिः

निशेव्ये नित्ये त्वमहामिति सदा भावयति यः |

किमाश्चर्य तस्य त्रिनयनसमृद्धिम त्रिनय

महासंवर्तनिर्विरचयति निरंजनविधिम् || 30 ||

चतुःषष्ठ्य तंत्रैः सकलमतिसंध्या भुवनम्

स्थितस्तत्तत्सिद्धिप्रसवपरतंत्रैः पशुपतिः |

पुनस्त्वन्निर्बन्धखिलापुरुषार्थैकघातन-

-स्वतंत्रं ते तंत्रं क्षितितलमवतितरदिदम् || 31 ||

शिवः शक्तिः कामः क्षितिरथ रविः सीताकिरणः

स्मरो हम्सः सक्रास्तादनु च परमारहारयः |

अमि हृल्लेखभिस्तिसरुभिरवासनेषु घटिता

भजन्ते वर्णस्ते तव जननी नामवयवतम् || 32 ||

स्मरं योनिं लक्ष्मीं त्रिथयमिदमदौ तव मनो-

-र्निधायिके नित्ये नीरवधिमहाभोगरसिकाः |

भजन्ति त्वं चिंतामणिगुणानिबद्क्षावलयः

शिवग्नौ जुह्वन्तः सुरभिघृताधारहुतिसतैः || 33 ||

शरीर संभो ससिमिहिरवक्षोरुहयुग है

तवत्मानं मन्ये भगवती नवत्मनमनागम |

अत: शेषः शेषितयामभ्यासमतया

स्थितः संबंदो वं समरसपरानंदपरायोः || 34 ||

मनस्त्व व्योम त्व्मा मरुदासि मरुत्सरथिरसि

त्वमपस्त्वं भूमिस्तवै परिणतयं न हि परम् |

त्वमेव स्वात्मनं विश्ववपुषा बन जाता है

चिदानन्दकरं शिवयुवति भवेण बिब्रीषे || 35 ||

तवज्नचक्रास्तं तपनासाशिकोटिद्युतिधरम्

परं शम्भुम् वन्दे परिमिलितपरस्वम् परचिता |

यमाराध्यानभक्त्य रविशशिशुचिनामविषे

निरालोके ఽ लोके निवासति हि भलोकभुवने || 36 ||

विशुद्धौ ते शुद्धस्पतिकाविषादं व्योमजनकम्

शिवम् सेवा देवीमपि शिवसामनव्यवासितम् |

यओह कण्त्य यन्त्यः शशिकिरणसरूप्यशरणे-

-रविधुतान्तर्ध्वन्त विलासति चकोरिव जगति || 37 ||

समुन्मीलत्समवित्कमलामकराण्डैकरासिकम्

भजे हंसवंदवं किमापि महथं मनसाचरम |

यदलपादशतदसगुणितविद्यापरिणति-

-र्यदादत्त दोषद्गुणमखिलमद्भ्यः पय इव || 38 ||

तव स्वाधिष्ठाय हुतावाहमधिष्ठाय निरथम्

तमिदे समवर्तं जननी महतिं तं च समयम् |

लोकान्धाति महति उस पर क्रोधित हैं

दयार्द्र य दृष्टिः सिसिरमुपचारं रचयति || 39 ||

तत्तित्वं सक्त्या तिमिरापरिपन्थिसफुरणाय

स्फूरन्नारत्नाभरणपरिणद्धेन्द्रधनुषम् |

तव श्याम मेघं कामपि मणिपूरैकशरणम्

निशेवे वर्षं हरामिहिरताप्तं त्रिभुवनम् || 40 ||

तवधारे मुले सा समय लस्यापराय

नवात्मानं मन्ये नवरसामहताण्डवनातम |

उभाभ्यमेतभ्यमुदयविधिमुद्दिश्य दयया

सनाथभ्यं जज्ने जनकजननीमज्जगदिदम् || 41 ||

गतिऐर्मनिक्यत्वं गगनमनिभि संद्रघातितम्

किरीतम् ते हयं हिमगिरिसुते कीर्तियति यः |

सा नीदेयचायचूर्णशबलं चंद्रशकलम्

धनुः शौनसीरं किमीति न निबध्नति दिशनाम् || 42 ||

धुनोथु ध्वनितं नस्थूलिधलितेंदिवरणम्

घनस्निग्धसलक्षणं चिकुराणिकुरुंबम तव शिवे |

यदिं सौर्यं सहमुपलब्धुं सुमनसो

वसंत्यस्मिन्मन्ये वलमाथनावतिवितापिनम् || 43 ||

तनोतु क्षेमं नास्तव वदनसौंदर्यलहरि-

-परिवहः स्रोतःसरनिरिव सीमन्तसारणीः |

वहन्ति सिन्दूरम प्रबलकाबरी भारतीमिरा-

-द्विशं वृन्दैर्बन्धिर्धीतमिव नवीनर्ककिरणम् || 44 ||

अरलैः स्वाभाव्यदालिकालाभासरिभिरलकैः

परितं ते वक्त्रं परिहसति पंकेरुहरुचिम् |

दारस्मेरे यस्मिन्दशानरुचिकिंजलकरुचिरे

सुगन्धौ माद्यन्ति स्मरदाहनचक्षुरमधूलिः || 45 ||

ललताम् लावण्यद्युतिवलमभति तव य-

-द्वद्वितीयं तन्मन्ये मकुताघातितं चंद्रशकलम् |

विपर्यसंन्यासधुभ्यमपि संभूया च मिथः

सुधलेपस्युतिः परिणमति रक्खिमाकरः || 46 ||

भ्रुवौ भुग्ने किंचिदभुवनाभयभंगव्यासनिनी

त्वदिये नेत्रभ्यं मधुकररुचिभ्यं धृतगुणम् |

धनुर्मण्ये सव्येतरकारगृहितं रथिपतेः

प्रकोष्ठे मुष्टौ च स्थागयति निगुधान्तरमुमे || 47 ||

अहः सुथे सव्यं तव नयनमर्कात्मत्तय

त्रयं वामं ते सृजति रजिनिनायककथाय |

तृतीया ते दृष्टिरदारदालिताहेमम्बुजरुचिः

समधत्ते संध्यां दिवासनिशयोरन्तरचारिम् || 48 ||

विशाला कल्याणी स्पुतरुचिरोध्य कुवलयैः

कृपाधरधरा किमापि मधुरभोगवाटिका |

यदि आप अवंती को देखेंगे तो आप जीत जायेंगे

ध्रुवं तत्तन्नमव्याहरणयोग्य विजयते || 49 ||

कविनम् एक प्रसंग है

कटक्षव्यक्षेभामरकलाभौ कर्णयुगलम् |

अमुञ्चन्तौ दृष्ट्वा तव नवरसास्वतरला-

-वसुयसंसर्गदलिकानायनं किंचिदरुणं || 50 ||

कुत्सनापारा शिवे श्रनाकरद्र और अन्य का नाम है

सरोषा गंगायन गिरीसचरिते विस्मयवती |

हरहिब्यो भीता सारसिरुहसौभाग्यजानानि

सखिशु स्मेरा ते माई जननी दृष्टिः सकारुना || 51 ||

गते कर्णभैरं गरुता इव पक्ष्मणि दधाति

पुरं भेतुस्चित्तप्रसमारसविद्रावनफले |

इमे नेत्रे गोत्रधरापतिकुलोत्तमसकलिके

तवकर्णकृष्टस्मारसराविलासं कालयतः || 52 ||

विभक्तत्रिवार्ण्यं व्यतिकृतिललंजनतया

विभाति त्वन्नेत्रत्रितयामिदामिषानदायिते |

देवंद्रुहिनाहरिरुद्रनुपरथ द्वारा पुनः निर्मित-

-न्रजः सत्त्वं बिभ्रत्तम इति गुणनं त्रयमिव || 53 ||

पवित्रकर्तुम नः पशुपतिपराधिनाहृदये

दयामित्रैरनेत्रैररुणधवलश्यामरुचिभिः |

नादः शोणो गंगा तपानातनयेति ध्रुवमम्

थ्रेयानं तीर्थानामुपनायसि सम्भेदमनाघम् || 54 ||

निमेषोनमेषाभ्यं प्रलयमुदायम यति जगति

तवेत्याहु सन्तो धरणीधरराजन्यातनये |

त्वदुन्मेशज्जतं जगतिदमशेषं प्रलयतः

परित्रातुम संके परिहर्तनिमेषास्तव दृष्टः || 55 ||

तवपर्णे कर्णेजपनायनपैशुन्यचकिता

निलियन्थे तोये नियत्मानिमेः सफरिकाः |

एयं च श्रीर्बद्चधापुटकवतं कुवलयम्

जहांति प्रत्युषे निशि च विघातय प्रविसति || 56 ||

दृषा द्रघीयस्य दारादलितनिलोत्पालरुच

देवियांसं दीनं स्नैपाय कृपाय ममापि शिवे |

अनेनयं धन्यो भवति न च ते हर्मियाता

वने वा हार्मये वा समाकरणिपतो हिमकारः || 57 ||

अरलं ते पलियुगलमगरजन्यातनये

न केशमाधत्ते कुसुमसारकोदण्डकुतुकुम् |

तिरस्चेनो यात्रा श्रवणपथमुल्लंघ्य विलासा-

-न्नपंगव्यासंगो दिशथि सरसन्धनाधिशानम् || 58 ||

स्फूरद्गण्डभोगप्रतिलितातंककायुगलम्

चतुष्चक्रं मन्ये तव मुखमिदं मन्मथरथम | [आनंद]

यमरुह्य द्रुहत्यवाणीरथमरकेन्दुचरणम्

महावीर मरह प्रमथापथे सज्जितवथे || 59 ||

सरस्वत्यः सुक्तिमृतलहरिकौशलहरिः

पिबन्त्यः सर्वाणि श्रवण्चूलकाभ्यामवीरलम् |

चमात्करसलघचलितसिरसः कुण्डलगानो

झनत्करइस्तरैः प्रतिवचनमचश्त इव ते || 60 ||

असौ नासवंसस्तुहिनागिरिवंसध्वजापति

त्वदेओ नेदियः फलतु फलमस्माकमुचितम् |

वहत्यन्तरमुक्तः सिसिराकरणिसावगलितम्

समृद्ध्य यत्तसं बहिरपि च मुक्तमणिधरः || 61 ||

प्रकृत्या रक्तयस्तव सुदाति दन्तचदारुचेः

प्रवक्षये समादृसं जानयतु फलं विद्रुमलता |

न बिम्बं तद्बिम्बप्रतिफलनरागदारुनितम्

तुलमध्यरोधुम कथमिव विलाज्जेत कालया || 62 ||

स्मितज्योत्स्नजलं तव वदनचन्द्रस्य पिबतम्

चकोरनमासिदतिरसतया चंचुजदिमा |

अतस्ते सीतामसोराममृतलहरिमलरुचयः

पिबंती दान निशि निशि भृषम कंजिकाधिया || 63 ||

बेचैन पाथुर्गुणगणकथामरेदनजप

जपपुष्पच्चया तव जननी जिह्वा जयति स |

यदाग्रसिनायः स्फटिक दृष्टि

सरस्वत्य मूर्तिः परिणामति माणिक्यवपुषः || 64 ||

राणे जित्वा दैत्यानापहृतसिरास्त्रैः कवचभिः-

-र्निवृत्तैश्चन्दमशत्रिपुराहरनिर्माल्यविमुखैः |

विशाखेन्द्रोपेन्द्रैः ससिविषादकर्पुरसाकालः

विलियान्थे मतस्तव वदनताम्बुलकबलः || 65 ||

विपंच्या घावति विकमपदाना पसुपते-

-स्त्वयारब्धे वक्तु चलितशिरसा साधुवचन |

तदीयर्मधुर्यैरपालपिथतान्त्रिकालारवम्

निज़ाम वीनं वाणी निचूलयति चोलेना निभृतम् || 66 ||

गिरीशेनोदास्तं मुहुराधारपणकुलतया |

कराग्राह्यं सम्भोर्मुखमुकुरवृन्तं गिरीसुते

कथंकराम ब्रूमस्तव चिबुकामौपम्यवरियम || 67 ||

भुजास्लेशानित्यं पुरदमयितुः कंटकवती

तव ग्रिव धत्ते मुखकमलनलाश्रियामियम |

स्वतः श्वेता कालगुरुबहुलजम्बलमालिना

मृणालिलालित्यं वहति यदाधो हरलातिका || 68 ||

गेल रेखास्टिस्रो एक कलाकार हैं

विवियनाधाप्रगुणगानम्क्याप्रतिभुवः |

विराजन्ते नानाविधमधुरार्गकरभूम्

त्रायणं ग्रामाणं स्थितियामासीमाना इव ते || 69 ||

मृणालीमृद्विणं तव भुजलातां चटस्रुणं

चतुर्भिः सौन्दर्यं सरसिजभवः स्तुति वदनैः |

नखेभ्यः सन्त्रास्यांप्रथममथनदण्डकारिपो-

-श्चाथुर्नं शीर्षणं समामाभ्याहस्तर्पणधिया || 70 ||

नखनामुद्योतैरनवनालीनरागम विहसतम्

कारणं ते कांतिम कथय कथयमह कथमुमे |

कायाचिद्व संयम भजतु कालया हन्त कमलम्

यदि क्रीडालक्ष्मिचरन्तललक्षरासचनम् || 71 ||

समं देवि स्कंदद्विपवदनापीतं स्थानयुगा

तवेदं न खेदं हरतु सततं प्रस्नुतमुखम् |

यदालोक्यशंकाकुलितहृदयो हसाजनकः

स्वकुम्भौ हेरम्भः परिमृसति हस्तेन झड़िति || 72 ||

अमू ते वक्षोजवमृत्रसमानिक्यकुटुपौ

न दुकसपंडो नागपतिपतके मनसि नः |

पिबन्तौ तौ यस्मादविदितवधुसंगारसिकौ

कुमारवद्यपि द्विरदवदनक्रौंचदलनौ || 73 ||

वाहत्यम्बा स्तम्बरमदनुजाकुम्भप्रकृतिभिः

समारब्धाम मुक्तामनिभिरामलम् हरलाथिकम् |

कुचभोगो बिम्बधाररुचिभिरन्तः सबलितम्

प्रतापव्यमिश्रं पुरदमयितुः कीर्तिमिव ते || 74 ||

तव स्तन्यं मन्ये धरणीधराकन्ये हृदयतः

पयःपरवरः परिवहति सारस्वतमिव |

कृपया द्रविड़ शिशुरस्वद्या तव य- को अपनाएं।

-तकविणं प्रौधनमजानि कामनीयः कवित || 75 ||

कराग्रेन स्पृष्टं तुहिनागिरिना वत्सलाथया

परजेतुम रुद्रं द्विगुणसारगर्भौ गिरिसुते

निषंगौ जंघे ते विषमविशिखो बधमकृता |

यदग्रे दश्यते दशरफलाः पदयुगलि-

-नखग्रच्छदमनः सुरामकुटासनाइकनिसितः || 83 ||

श्रुतिनं मूर्धनो दधाति तव यौ सेकरतया

ममपयेतौ मतः शिरसि दयाय धेहि चरणौ |

यओह पद्यं पथः पशुपतिजातजुताथतिनि

योर्लक्षलक्ष्मिरारारुणाहरिचूड़ामणिरुचिः || 84 ||

नमोवकम ब्रुमो नयनरामणेयाय पदयो-

-स्तवस्मै द्वन्द्वय स्फुतरुचिरासलक्तकवते |

यदाभिहन्नाया चेतना परम ईर्ष्यालु है

पशुनामीशानः प्रमादावनकमकेलितरवे || 85 ||

मृषा कृत्वा गोत्रस्खलानमथ वैलाक्षायनमितम्

ललाते भरतरं चरणकमले तदयति ते |

चिरादन्तःशल्यं दहनकृतमुनमुनमुलितवता

तुलकोटिक्वनैह किलिकिलिटामिश्नारिपुना || 86 ||

हिमनिहन्थव्यं हिमगिरिनिवासैकचतुरौ

निशायं निद्रां निशि चरमभागे च विषादौ |

वरं लक्ष्मी पत्रं श्रीमतीसृजन्तौ समयिनम्

सरोजं त्वत्पादौ जननि जायतश्चित्रमिहा किम् || 87 ||

पदं ते कीर्तिनां प्रपदंपादं देवि विपदं

कथा नीतम सदभिः कथाकामथिकरपरतुलम् |

कथ वा बहुभ्यमुपायमनकाले पुरभिदा

यदादाय न्यास्तं दृषादि दयामानेन मनसा || 88 ||

नखैर्नकास्त्रिनं कराकमलासंकोचासाशिभि-

-स्त्रुणं दिव्यं हसता इव ते चण्डी चरणौ |

फलानि स्वस्थेभ्यः किसलयकारग्रेण दत्तम्

दारिद्रेभ्यो भद्रं श्रियामनिसमह्नाय ददातौ || 89 ||

ददाने दीनेभ्यः श्रीमनिसमाशानसादृसी-

-ममंदं सौन्दर्यप्रकरंकरणं विकीरति |

तवस्मिनमन्दरस्तबकासुभगे यतु चरणे

निमज्जनमज्जीवः करणाचरणः शतचरणथम् || 90 ||

पदन्यासकृदपरिचयामिवरबधुमानसः

स्खलन्तस्ते खेलं भवनकलहंसा न जहाति |

अतस्तेषाम् शिक्षाम् सुभगामणिमंजीरारणिता-

-छलादचक्षणं चरणकमलं चारुचरत् || 91 ||

हरक्रोधज्वालावलभिरावलीधेन वपुषा

गभीरे ते नाभिसरसि कृतसंगो मनसिजः |

समुत्स्थौ तस्मादाचलतनये धूमलतिका

जनस्तं जनिते तव जननि रोमावलिरिति || 76 ||

यदेथत्कालिंदितनुतरंगकृती शिवः

कृषे मधे किञ्चिजनानि तव यद्भाति सुध्यम् |

विमर्ददान्योम कुच्चकलसयोरन्तरगतम्

तनुभूतं व्योम प्रविषादिव नाभिं कुहारिणीम् || 77 ||

शिष्टो गंगावर्तः स्थानमुकुलरोमावलिलतः-

-कलावलं कुंडं कुसुमसारतेजोहुतभुजः |

राथरलिलागरं किमापि तव नाभिर्गिरिसुथे

बिलद्वारं सिद्देरगिरिसनायनं विजयते || 78 ||

निसर्गक्षिणस्य स्तनातात्भरेण क्लैमजुशो

नामंमूर्तर्नरीतिलक सनकैस्त्रुत्यत इव |

चिरं ते मध्यस्य तृतिथतितिनितिरतुराना

समवस्थस्थेमनो भवतु कुसलम् शैलतनये || 79 ||

कुचौ सद्यः स्विद्यात्तत्तघितकौरपासभिदुरौ

कशान्तौ डोरमुले कनककलाशभौ कलैता |

तव त्रातुम भंगदलमिति वलग्नं तनुभुव

त्रिधा नाधं देवि त्रिवलि लवलिवल्लीभिरिव || 80 ||

गुरुत्वं विस्तारं क्षितिधरपतिः पार्वती निज़ा-

-न्निताम्बदाच्छिद्या त्वै हरणरूपेण निदधे |

अतातसे विस्टिर्नो गुरुरायमशेषम् वसुमतिम

नितम्बप्राग्भारः स्थिरयति लघुत्वं नयति च || 81 ||

करिन्द्रनं सुन्दकनककदलि कन्दपतलि-

-मुभाभ्यामुरुभ्यामबुह्यमपि निर्जित्य भवति |

सुवृताभ्यं पतुः प्राणथिकाथिनाभ्यं गिरीसुते

विधिग्ने जानुभ्यं विबुधकारिकुम्भद्वयमसि || 82 ||

गतस्ते मन्चत्वं द्रुहिनाहरिरुद्रेश्वरभृतः

शिवः स्वच्छयाघातितकपतप्रच्छदपतः |

त्वदीयं भसं प्रतिफलनरागरुणतया

सल्ली श्रृंगको रस इव दृश्यम दोग्धि कुथुकम || 92 ||

यदि अरला केशेसु प्रकृति की तरह धीमा है

शिरीषभ चित्ते दृषदुपलशोभा कुचचते |

भृशं तन्वी मधे पृथुरुरसिजरोहमविषे

जगत्त्रातुं संभोर्जयति करुणा कचिदारुना || 93 ||

कलंकः कस्तूरी रजनिकराबिंबं जल

कलाभिः कर्पूरैरमरकटकरंदं निबिदितम् |

अतस्तवद्भोगेन नित्यं रिक्तं

विधिर्भुयो भूयो निबिदयति नूनं तव कृते || 94 ||

पुराथेरन्थापुरमसि ततस्थवकरणयोः

सपर्यमर्यदा तारालाकरणनमसुलभा |

तथा ह्येते नीतः सातमखामुखः सिद्धिमतुलम्

तव द्वारोपन्तस्तिथि भिरानीमध्यध्याभिरामः || 95 ||

कलात्रं वैधत्रं कथिकति भजन्ते न कवयः

श्रीओ देव्यः को वा न भवति पतिः कैरापि धनैः |

महादेव हित्वा तव सति सतिनामचरा

कुचाभ्यामसंगः कुरवकतारोराप्यसुलभः || 96 ||

गिरामहुरदेविम द्रुहिनागृहिणीमामागाविदो

हरेः पत्नीं पद्मं हरसहचरिमादृतनायम् |

तुरीय कपि त्वं दुर्धिगमनिहसीमामहिमा

महामाया विश्वं भ्रमयसि परब्रह्महिषी || 97 ||

कदा काले मतः कथय कलितलक्तकारसम्

पिबेयं विद्यार्थी तव चरणिर्नेजनजलम् |

प्रकृतिया मूकानमपि च कवितकर्णतया

कदा धत्ते वाणीमुक्कमलतांबूलरसथम् || 98 ||

सरस्वत्य लक्ष्म्य विधिहरिस्पत्नो विहारते

रतेह पतिव्रत्यं शांतिलयति रम्येन वपुषा |

चिरं जीवन्नेव क्षपितपसुपसाव्यतिकारः

परानन्दभिख्यं रसयति रसं त्वद्भजनवन् || 99 ||

प्रदीपज्वलभिरदिवासकरनिराजनविधिः

सुधासुथेश्चन्द्रोपलजलालवैरघ्यराचना |

स्वकिय्यारम्भोभिः सलिलनिधिसौहित्यकरणम्

त्वदीयभिर्वग्भिस्तव जननी वाचं स्तुतिरीयम् || 100 ||

सनातन संस्कृति के विभिन्न व्रत, उपवास और त्यौहारों की सही तिथियों के लिए सनातन कैलेंडर २०२६ तथा दैनिक पंचांग का अवलोकन अवश्य करें।